Uklady rozpoznawania
Tworzą one układy przekształcające te bodźce i wykrywające na ich podstawie kontrasty graniczne między jasnymi a ciemnymi fragmentami obrazu, a także ruchy. Każdy z tych układów a jest ich blisko milion przetwarza docierające do niego bodźce przeciętnie 10 razy na sekundę. Ma także własne włókno w nerwie wzrokowym, którym przesyła wyniki swej pracy do mózgu. Z wieloletniego doświadczenia w pracy nad układami automatycznego rozpoznawania obrazów wiem, że wykrywanie kontrastów granicznych i ruchu za pomocą efektywnego oprogramowania wymaga zrealizowania przynajmniej 100 instrukcji komputerowych. Tak więc osiągnięcie 10 min operacji detekcji na sekundę, wykonywanych przez siatkówkę, wymaga przynajmniej 1000 MIPS. Cały ludzki mózg ma około 75 tys. razy większą masę niż 0.02 g układu przetwarzania w siatkówce, co oznacza, że emulacja ludzkiego mózgu o masie 1500 g wymagać będzie około 100 min MIPS (100 bln instrukcji na sekundę). Domowe komputery roku 1999 są lepsze od niektórych owadów, ale przegrywają z ludzką siatkówką, a także z mózgiem złotej rybki, mającym masę 0.1 g. Typowy pecet musiałby być przynajmniej milion razy sprawniejszy, aby osiągnąć wydajność zbliżoną do ludzkiego mózgu.